হৃদয় কবিতা আজি ধিমিক-ধামাক
বিষন্নতাৰ প্ৰান্তত কাতৰ দুভৰি,
বাৰে বাৰে থমকিছো উভতিছো
পাহৰিব পৰা নাই অতীত স্মৃতি।।
নিহাৰ হৈ পৰিছে দেহটো,
দুখুজ আগুৱালেই এজাক পোহৰ
তথাপিও বিষন্নতা পূর্ণ বিভোৰতা
হয়তো বাস্তৱিকতাৰ দুৱাৰদলিত
সপোনৰ শেষ প্ৰচেষ্টা,
কুটিল সময়ৰ নিষ্ঠুৰ আবেগিকতাৰে।।